Kahvemi içtim sadesin
Dostsuz olmuyor can nerdesin
Gönül bağı kilitlenmiş
Gel açam sana gül deresin
Kahvemi içtim ortasın
Yokladım aha burdasın
Hem gönlümde hem dilimde
Hem yanımda hem ordasın
Kahvemi içtim şekerli
İhtiraslar dört çekerli
Gönül gözüm gördü seni
Gayrı görmem bundan kerli
Kahvem yoktu içtim çayı
Adın andım vuslat payı
Hasret oku dilde sızı
Bildim atan kader yayı
Çayı olmalı demlice
Avunsun diye Garibce
Demlikten sanma çay döker
Demler derdini gizlice
Dua ile!
25.11.2021
GARİBCE
Allah sonsuz rahmeti ile muamele etsin. Üstat Sezai Karakoç
rahmetli olmuş.
Sevilen bir insandı. Ne saadet!
Vefatı sebebiyle ne kadar da çok paylaşıldı, şu dünya
hayatının sürgün olduğu.
Bana hep ters gelirdi.
Dünya hayatının sürgün olduğu.
Neden olsundu ki?
Zaten tek bir hayat vardı, O’ndan gelip O’na giden. Aynı
hayatın iki ucu vardı biri yakın diğeri öteki olan. Doğum ve ölüm sade birer
eşikti. İkincisinin inşası birincisine bağlı idi.
İlkinkinin yeri ekeneğimiz olan arz idi.
Öbür hayatımıza lazım olan mekân ise cennetti ve o bu
hayatta inşa edilirdi, ekip biçilen her bir şey orada devşirilirdi.
Bu hayattaki konumumuz ise hilafetti.
Hilafet Allah namına bu hayata vaziyet etmekti.
İnsan vatan diye sahiplenmediği yere nasıl vaziyet
edebilirdi ki?
Onu nasıl imar eder, onu damağında tadı kalan cennete nasıl çevirirdi?
Yalan ile sahici olanı nasıl elde ederdi?
Sonra Kur'an’a baktım: Hilafet insanın varlık sırrı idi:
وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰٓئِكَةِ
اِنّ۪ي جَاعِلٌ فِي الْاَرْضِ خَل۪يفَةًۜ
قَالُٓوا اَتَجْعَلُ ف۪يهَا مَنْ يُفْسِدُ ف۪يهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَٓاءَۚ
وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَۜ قَالَ اِنّ۪ٓي اَعْلَمُ مَا لَا
تَعْلَمُونَ
"Hani, Rabbin meleklere, "Ben yeryüzünde bir
halife yaratacağım" demişti. Onlar, "Orada bozgunculuk yapacak, kan
dökecek birini mi yaratacaksın? Oysa biz sana hamdederek daima seni tesbih ve
takdis ediyoruz." demişler, Allah da, "Ben sizin bilmediğinizi
bilirim" demişti." (Bakara 2/30)
وَهُوَ الَّذ۪ي جَعَلَكُمْ خَلَٓائِفَ
الْاَرْضِ وَرَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِيَبْلُوَكُمْ ف۪ي مَٓا
اٰتٰيكُمْۜ اِنَّ رَبَّكَ سَر۪يعُ الْعِقَابِۘ وَاِنَّهُ لَغَفُورٌ رَح۪يمٌ
"O, sizi yeryüzünde halifeler (oraya vaziyet eden
kimseler) yapan, size verdiği nimetler konusunda sizi sınamak için bazınızı
bazınıza derece derece üstün kılandır."
(En'âm 6/165)
وَعَدَ اللّٰهُ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا
مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْاَرْضِ كَمَا
اسْتَخْلَفَ الَّذ۪ينَ مِنْ قَبْلِهِمْۖ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ د۪ينَهُمُ
الَّذِي ارْتَضٰى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ اَمْناًۜ
"Allah, içinizden, iman edip de salih ameller
işleyenlere, kendilerinden önce geçenleri egemen kıldığı gibi onları da
yeryüzünde mutlaka egemen kılacağına, onlar için hoşnut ve razı olduğu
dinlerini iyice yerleştireceğine, yaşadıkları korkularının ardından kendilerini
mutlaka emniyete kavuşturacağına dair vaadde bulunmuştur." (Nûr 24/55)
Din dilinde dünya hayatını yeren, onun geçiciliğine vurgu
yapan, onun fitne olduğunu söyleyen ifadeler bizi frenlemek içindir. Hayatın
sadece buradaki hayattan ibaret olmadığını unutmamamız içindir. Yoksa dünyanın
gerçekten kötü ve dünya hayatının bir sürgün yeri olduğu için değildir. Dünya
bize hem cennet olacak kadar hem cenneti kazandıracak kadar güzeldir ve emeği
hak eder.
Bize lazım olan iman ile birlikte yapacağımız salih amellerdir.
Dünyayı mihverinde tutacak olan iman, onu imar edecek olan da salih ameldir.
Dünyası mamur olmayanın ahiretinin düzgün olacağı makul da
değildir.
Harap, yıkık, dökük, sel almış, yel süpürmüş ekenekten güzel
mahsuller alındığı nerede görülmüş?
Dünyamızı sevelim ve ona vaziyet edelim vesselam.
Hem de Allah namına!
Yoksa işimiz bir türlü yoluna girmeyeceğe benziyor.
Dua ile!
17.11.2021
GARİBCE
Çalışıyorken dalmışım. Sonra baktım seslice gülmüşüm. Allah Allah! dedim. Geçmişe gitmişim. Seksenli yıllar. İstanbul’a yeni geldiğimiz günler. Ümraniye’de bir aile apartmanında oturuyoruz. Boş bir daireye bir kiracı gelmiş. Kamyonu yanaştırdılar ve eşyalarını çekmeye başladılar. Ve ben onları görünce inmişim ve eşya bitene kadar onlarla birlikte taşımışım. Ne tanıyorum ne de haklarında bir bilgi sahibi oluyorum.
Şimdi ta o zamanlara gitmişim ve aklıma düşmüş. Sonra da
sesli sesli gülmüşüm. Allah Allah! demişim. Sonra aklıma Güngören’den Yedi
Kule’deki rahmetli Ahmet Güler Amca’nın bize kol gererek açtığı, Hacı Anne’nin
kızımıza ebelik yaptığı çatı katına taşınmam aklıma düştü. Haseki’de beraber
okuduğumuz Ahmet Akyıl arkadaşımla birlikte çekmiştik. O zamanlar fazla eşyamız
yoktu ama bir buçuk ton kömür vardı. Hepsini ikimiz sırtımızda taşıdık yedinci
kata oradan da çekme kata. O son basamaklarda tükenmişlik hissederdik ama,
ininceye kadar gücümüz geri gelirdi ve böylece hepsini taşıdık. Elimiz yüzümüz
kömür karası olmuştu, ama özümüz apaktı. Ahmet’çe benim arkadaşımdı sadece.
Onun benim gibi inşaat tecrübesi de yoktu. Sırtına semer vurma bilmezdi, omzunda
harç taşımamıştı. Ama arkadaşımdı, zor anında arkamda idi.
Sonra daha başka hatıralar geldi aklıma. Bugün hala
oturmakta olduğumuz eve taşınmamız lazımdı ve eski evimizdeki komşumuz İsmail Bey
o da aynen bizim gibi yükün altına kendisini koşmuştu. Ne isteyen vardı ne
bekleyen? Üstelik bu kez eşyalarımız özellikle de kitaplarımız pek çoktu. Taşı
taşı bitmiyordu. Gücümüz bitiyordu ama kitaplar bitmiyordu. Aşağıdan
sırtlandığımız yük daha ikinci kata çıkmadan iki katı ağırlaşıyordu ve daha iki
kat daha çıkarılacaktı.
Bunları hatırladım.
Sonra şimdiye geldim.
O eskide kalan kendime güldüm.
Gülmeli miydim, ağlamalı mıydım? Onu da bilemedim.
İşte böyle!
Dua ile!
26.10.2021
GARİBCE
“İbadetler insan kalbinin sıhhati için bedeninin sıhhati
için gerekli olan ilaç gibidir. Her insan ilaçların etkilerini ve nasıl terkip
edildiğini bilemez. Onu ancak doktor olanlar ya da özel olarak onun bilgisine
sahip olanlar bilir. Her hasta doktorun kendisi için hazırlamış olduğu reçeteye
tabi olur ve onun hakkında doktorla tartışmaya girmez. Aynı şekilde bana aşikar
oldu ki peygamberler tarafından beyan edilen ibadet ilaçları da öyledir.
Onların belirlenmiş sınırları, tayin edilen miktarları ile nasıl tesir edeceği aklın
kıt sermayesi ile bilinemez. Bu itibarla bu özellikleri akıl sermayesi değil
nübüvvet nuru ile bilen peygamberlere uymak gerekli/vacip olmaktadır. Nasıl ki
ilaçların miktarı, ağırlığı ve nevi itibariyle farklı oluşu ancak havasın
bilebileceği bir sırdan hali değilse ibadetler de aynı şekilde kalpler için
birer ilaç olmakta ve çeşitli tür ve miktarlardan oluşan fiillerden meydana
gelmektedir. Bakıyoruz miktar bakımından secde rükuun iki katı, sabah namazı ikindi
namazının yarısıdır. Bunların bir sırdan yoksun olması düşünülemez. Bunlar
ilacın hasseleri gibi özellikler olup ancak nübüvvet nuru ile bakan peygamberler
tarafından bilinebilir. Bunlardan birer hikmet çıkarmak için uğraş verenler ya
da bunların öylesine belirlenmiş hareketler olduğunu sananlar gerçekten hamakat
ya da cehalet üzere bir davranış sergiliyorlar demektir.”[1]
Teşbihte hata olmaz derler, ama hatasız da teşbih olmaz.
İmdi bu benzetme aslında güzel ve hikmetli gözüküyor. Fakat
bu benzetme ibadetleri ruha nispetle ilaç gibi gösteriyor.
Oysa ilaç hasta bedenler içindir ve ihtiyaç anında uygulanır.
Gıda ise her gün düzenli alınması gereken bir ihtiyaçtır.
Garibce nazarımızda ibadetler su ve gıda gibi olmalıdır?
Ruhumuzun onlara sürekli ihtiyacı vardır.
Suyun hassesini bilmeyebiliriz, ama içtiğimizde onun bizi
nasıl kandırdığını tecrübe ederiz. Gıdaların da aynı şekilde ne türden özellikler
içerdiğini bilmeyebiliriz. Ama onları aldığımızda onların açlığımızı
giderdiğini ve doyduğumuzu hissederiz.
Belki gıda alımına nispetle diyetisyenlere benzetilseydi
daha mı açık olurdu?
İyi de o zaman herhalde öyle bir meslek yok idi.
Sonunda kulluk zor da olsa lazım.
Müstağnilik bize uymaz, hem nemize lazım.
Bu işler ne akılla oluyor ne de akılsız.
Terazisi akıl, dirhemi (ölçüt) vahiy olmalı insanın.
Göz asıl, görmeye ışık lazım.
Bunları dengelemek gerek.
Rıza ise nihai erek.
Dua ile!
30.09.2021
GARİBCE
Garibce dedi ki “Müslümanlık için öyle tahsile mahsile
ihtiyaç yok!”
“Ne yani?” dedim. Dedi ki:
“İhlas ile kıl beşini.
İtkan ile yap işini.
Mutlu eyle eşini.
Üzme bir de konu komşunu...”
Dedim: “Yok mu dahası?”
Dedi: “Gayrısı hava bahası.”
Bu paylaşımımıza güzel yorumlar geldi:
Âmilenin âlime ile
Acaba nedir ki ilgisi,
Nasıl amel eyler insan,
İhlas hakkında yoksa bilgisi.
Bildiği ile amel edene,
Allah öğretir bilmediğin,
İrfan gözü verir bir de,
Gösterir, ilimle görmediğin.
Akıt gözünün yaşını,
Fakir ile paylaş aşını,
Yetime çatma kaşını,
Kimseye eğme başını,
Necati
Koçak da:
“Ooh. Dert yok. Tasa yok...!” demiş.
“Siz öyle sanın!” cevabını almış.
Garibce doğru demiş sayın hocam.
İşin özünü yakalamış… Daha ne olsun...?!!
Hamdi hoca belli ki tam not vermiş.
Maşallah barekallah değerli hocam. Dilinize ve yüreğinize
sağlık olsun. Allah her şeyin en güzelini nasip eylesin inşallah.
Eyvallah yâ Hû
Alemi ailesi ve çevresi olan
Sevilir elbet o da toprağa gömülür
Alimi över kevni hikmetle Yaratan
Üzülür elbet alem onunla gömülür
GARİBCE şu eşini mutlu et deyince neden hep kadınlar gelir
akla...
Çok garip!
İmdi müslümanlığı dört satıra
sığdıran bu paylaşım kimince yeterli bulunmuş kimince hafif.
Oysa gözlemlerimiz gösteriyor ki
bunları yapabilene ne mutlu!
Müslümanım diyen işte bunları
yapabilen kimse olmalı.
İbadetlerimizi ihlas ile
yapabilmek. Bir ömür bir türlü başaramadığımız bir erdem.
İşimizi itkan ile yapmak. Ne kadar zor bir şeymiş meğer. Yeni yerleştiğimiz evin üstünde oturanlar banyoyu kullanmaya başladı, her taraftan su aktı. Malzemede eksiklik yok, lakin işçilik yamuk. Balkonda mermer altı gözükmüyor diye derzlenmemiş, ama oturunca göze batıyor. Arabanın radyo kodu lazım oldu. Servise vardım talep ettim. Vaktiyle servis kitapçığına sadece renk kodunu yazmışlar, radyo kodu yok. Randevu almalısınız, dediler. Sonra ihmalin kendilerinde olduğunu belirtmem üzerine belki de hemen arabanın plakasını girdiler ve ekranda beliren kodu söylediler. Hepsi o kadar. Randevu al, randevuya git!
Salla başını al maaşını!
İtkan ile yani işin tam hakkını
vererek iş yapmak öyle kolay mı?
Eşini mutlu etmek için bir ömür
yeter mi? Eş yola yatar ne ki ömür biter.
Bir de konu komşuyu zara
vermemek. Bazen zarar için varlığımız bile yetiyor.
Vesselam! Garibce’nin bu formülü
öyle “Ooh. Dert yok. Tasa yok...!” denilecek basitlikte ve sühulette değil. Zor
hem de ne zor!
Azim ise zoru başarmaktır.
Dağ ne kadar yüce olursa olsun
yol onun üzerinden aşar gider.
Dua ile!
04.09.2021
GARİBCE
Etiketler: Müslümanlık, ihlas, itkan.
Galiba rüyasını gördüm. Herhalde bir savunmada idik. Aday bilginin üretilmesinden falan bahsediyordu, derinleşmeden söz ediyordu. Ben de sanki bu fikre pek katılmıyordum. Kendimce bir argüman ile karşılık veriyordum.
Hem soruyordum.
Bilginin teknolojiye dönüşmemesi ile ilmin amele dönüşmemesi
arasında ne fark vardır? diye.
Bilgiyi ürettik ürettik ama teknolojiye dönüştürmedik, bütün
insanlığın hizmetine sunmadık. Yahut teknolojiye dönüştürdük ama kendi
tekelimizde tuttuk, karşılığında insanların dünyalarını istedik. Ya aldılar
dünyalarından oldular ya da melül mahzun bakakaldılar. Biz ise semirdikçe
semirdik.
Dinde de böyle derinleştikçe derinleştik. Çok ilmimiz oldu.
Ancak bunun ne bize ne de insanlarımıza faydası oldu?
Ürettiğimiz dini bilgi bizi derin etti lakin bizi daha iyi
insan etmedi. Bizi insanlığa hayırlı insan da etmedi. İnsanların en hayırlısı
insanlara faydası dokunandı. Bizim ilmimiz derindi, kuyu dibine indirdi.
Yukarılarda, gerçek dünyada ne var ne yok bilemez kıldı.
Hem ekonomide de durum aynı idi. Bir ülkede para hacmi az
olsa ama hepsi tedavülde olsa, herkes durmadan ihtiyaç duyduğu şeyi alsa, ihtiyaç
duymadığını satsa mı daha iyi idi? Yoksa para çok ama birkaç kişinin kasasında mı
(kenz) olsa daha iyi idi?
Suyu içmek miydi iyi olan? Suyun analizini ve ilmini yapmak
mı?
Sonra Garibce’nin deyişleri geldi aklıma:
Kaynağından soğura
Hikmet ile yoğura
İlim amel doğura
Kısır kalası değil! diyordu.
Allah da şöyle buyuruyordu:
“İleyhi yas’adu el-kelimü’t-tayyib ve’l-‘amelu’s-sâlih yerfe‘uh.
Kelime-i tayyibe O’na ağar, ne ki katına ulaşmasını amel-i
sâlih sağlar!”
Dua ile!
11.07.2021
GARİBCE
Etiketler: İlim-amel, bilgi-teknoloji
İnsan kutlu nefhadan bir solukmuş meğer
İslamlıksa insanlığa zait bir değer
İslamlık iddianda elhak doğrusundur
Kimseler senden zarar görmüyorsa eğer
29.05.2021
Yunus'a selam olsun!
Söz vardır kağnıyı durdurur
Söz vardır zelveyi kırdırır
Söz vardır insanı fıttırır
Ağızdan çıkanda bir söz
Söz vardır cümle selam durur
Söz vardır ne saç baş yoldurur
Hem dirhem yese it kudurur
Ağızdan çıkanda bir söz
Söz vardır kalplere yol olur
Söz vardır ağızda bal olur
Söz vardır itlere yal olur
Ağızdan çıkanda bir söz
Söz vardır kalpleri titretir
Söz vardır koyunu kükretir
Söz vardır aslanı tüketir
Ağızdan çıkanda bir söz
Söz vardır kulakta direnir
Söz vardır özlerde deprenir
Söz vardır Garibce imrenir
Ağızdan çıkanda bir söz
GARİBCE 03042021
Ne bahta küser ne ağlarım
Rabbime hep umut bağlarım
Hafakanlar bassa uykumda
Düşlerimi hayra yorarım.
Karanlık olsa da zifiri
Sabreyleyen alır eciri
Yitirme sakın besle umut
Yakındır bekle sen feciri
Ağar Garibce dualarım
Yeis değil umut salarım
Ne zaman düşsem dara hemen
Döner kapısını çalarım
03.04.2021
GARİBCE
Penceremde açtı çiçek
Demek pandemi bitecek
Karabasanlar dağılıp
Her şey yolunda gidecek
Mesafe bizi itse de
Ocaklar gene tütecek
Dikenden azap görse de
Bülbüller gene ötecek
03.04.2021
