Eşyaya ve Adem’e saygı!

Yolda giderken bir nesne gördün, bir taş parçası idi. Aldın onu attın, yoldan ırak ettin. Bu bir saygı biçimidir. Ama insanlığa.

Ama bilmiyorsun attığın yerde birisinin başını mı yardı, yok bir taze fidanın tepesine mi düştü, yeni başını çıkarmaya çalışan bir fideyi mi ezdi.

Ama o taşı tam ebadına uygun, bir yoksulun yapılan yuvasının bir gediğini kapatmak üzere bir oyuğa koydun, tam yerini buldu. İmdi bu hem insanlığa hem de o taşa saygı oldu.

Yolda giderken bir ekmek parçası gördün. Aldın öpüp başına koydun sonra da onu götürüp yüksekçe bir yere koydun, çiğnemesinler diye.

Ekmeğe saygı bu.

Ekmek burada elbette ki bir sembol. Yoksa bütün nimetlerin ekmekten farkı ne ki.

Ama sen o lokmayı tuttun ve bir yoksulun aç karnına koydun. Ekmek sevindi, mide devindi. Karın doydu, yüz güldü, göze fer geldi ışıdı.

İşte ekmeğe asıl saygı bu değil mi?

Eşyada asıl olan ibahadır.

Ademiyette böyle mi?

Ademiyette asıl olan hürmettir, saygıdır.

Ademe hürmet edeceksin. Onun canına, ırzına ve namusuna, şan ve şerefine el, dil uzatmayacaksın, saygılı olacaksın.

Dirisine olduğu gibi ölüsüne de saygı göstereceksin.

İnsan ölünce artık geride kalan ceset de saygıyı hak ediyor.

Bu saygının gereği olarak şefkatle onu yıkayıp, kefenleyip, mezarına definle Allah’a tevdi etmek gerekiyor. Bu ona gösterilen bir saygı oluyor.

Ama onun vaktiyle gören gözünün söz gelimi korneasını alıp da görmeyen birinin gözüne koyup onun görmez gözünü görür kılmak, gülmez yüzünü ışıl ışıl etmek nedir peki.

İşte o göze asıl saygı böyle olmalı.

Diğer organlar da öyle.

Her ne ki insana aittir ona saygı göstermek gerekir.

Ama saygının da dereceleri vardır.

Hikmetli olmak, nerede nasıl davranılacağını bilmek demektir.

Her bir şeyi yerli yerince yapmak demektir.

Sözü yerinde söylemek, taşı gediğine koymak demektir.

Ve hikmet Allah vergisidir.

Ne yazık ki O vermeyince, biz istedik diye olmuyor.

Koskoca nice adamlar vardır, din adına, insanlık adına konuşur ahkam keserler.

Keşke biraz da hikmetle hemhal olsalar.

Hayırlı cumalarımız olsun.

Dua ile.

11.04.2014

GARİBCE

En büyük davetiye bizim davetiye!

İmaj her şeydir.

Fatih’i, Fethi ve İstanbul’u anlatacağız.

Fatih bir idol.

Fetih asırların rüyası.

İstanbul bir inci, nice ülkelere payitaht olmuş, bir gerdanlık gibi mest etmiş hayranlarını. Yek sengi acem mülküne fark atarmış.

İmaj üstüne imaj.

Sen olda böylesi bir etkinlikte davetiyenle bir güneş gibi doğup da bütün davetiyeleri mahcubiyet içinde ademe mahkum etme. Güneş doğdu, yıldızlar görünmez oldu.

Garibce bu konuda bir iki yazı daha yazmıştı. Karnımın şişi indi sanıyordu. Bu davetiyeyi görünce öncekilere rahmet okudu.

Davetiye dediğin ahanda işte böyle olmalıydı.

Anadolu’nun düğünlerde gönderdiği okuntuları bile beş basardı. İki metrelik pazenin, beş metrelik entarinin sözü mü olur bizim bu albenili, görbenili, saybenili, köşedöndürbenili okuntunun karşısında. Ağırlığı ağırlığı ile, boyu boyuyla, eni eniyle Fatih’i ve fethe ve İstanbul’a en yaraşır ve yakışır davetiye böyle olurdu.

Gören, “İşte bu!” diyordu.

Garibce gibilerin, bu gibi işlere aklı basmazların sözünü boş verin. Siz çağın genel geçer akçalarına bakın.

Sizi kutlarım ey erbab-ı meâş!

Gerçekten, yaşanan hayatı öğrenmek için iyi ki varsınız.

Tüyü bitmemiş yetimin malları türünden köhne söylemler ve  bilmem kaç düğümlü bir deve yularını attığı için bir türlü hesabını veremeyen Ömer’in adaletinden hala dem vuran ve onlardan medet umanlar var. Bunlar artık eskimiş nümune-i imtisaller. Oysa bizim imaj ufkunda parıldayacak ve cümle alemin gözlerini kamaştıracak yeni rol modellere ihtiyacımız var.

Ve ey başkanlarımız, rektörlerimiz iyi ki varsınız!

Müslümanlar köyden geldiler, köylü kaldılar. Temedün-i hâdıra sizin ellerinizde neşvü nema bulacak ve bu medeniyetin yeni azizleri sizler olacaksınız.

Var olma yarışında, artık herkes sizi hizaya alarak kendisine bir yer edinmeye çalışacak.

Ne büyüksünüz!

Ben bir Garibce’yim hayat salında

Ne işim olur benim erik dalında

Çağ dışısın, ne anlarsın sen imajdan

Gözün mü var milletin suyunda aşında

Saygı ile!

27.05.2013

GARİBCE